Pada minggu lalu, negara kami berdukacita bagi isteri MM Lee Kuan Yew. Walaupun dia sudah tentu ialah seorang wanita yang wajar menghormati, negara kami juga mesti mengingat wira-wira lain dalam sejarah kami.
Gambar-gambar ini diambil oleh saya semasa melawat sebuah muzium di atas Bukit Chandu di Pasir Panjang, namanya ‘Renungan di Bukit Chandu’. Muzium ini memperingati ‘Askar Melayu’ – askar-askar yang berlawan di Perang Dunia Dua pada tahun 1942.
Tanda ‘Renungan di Bukit Chandu’
Di belakang muzium dengan teman perepuan saya.
Dibentuk oleh tentera Britain sebelum Perang itu, moto Askar Melayu ialah ‘Ta’at Setia’. Pada asalnya, tentera Britain menggunakan mereka untuk uji kaji kerana tentera Britain tidak mempercayai orang Melayu ada disiplin untuk berlatih tentera. Buah fikir tentera Britain salah kerana Askar Melayu membuktikan mereka ada disiplin dan juga berlawan dengan keberanian di Bukit Chandu.
Semasa pertempuran, Askar Melayu habis menggunakan peluru tetapi mereka tidak mahu menyerah kalah kepada tentera Jepun. Mereka pun berlawan hanya dengan pisau dan tangan; berlawan hingga kematian.
Basikal-basikal macam basikal di dalam gambar ini digunakan oleh tentara Jepun untuk menyerang negara Malaya dan negara Singapura.
Saya bersedih semasa melawat muzium ini dan membaca cerita-cerita tentang lelaki-lelaki yang meninggal di pertempuran itu. Perasaan itu sangat kuat terutama untuk pameran dengan penghormatan daripada kanak-kanak askar-askar itu.
Puisi daripada kanak-kanak seorang askar Melayu. Nama puisi ‘Bapak’.
Patung orang Lieutenant Adnan. Seorang ketua dan wira dari Askar Melayu. Ceritanya sangat mengharukan.
Saya juga bersedih kerana tidak ramai penduduk Singapura tahu sejarah ini. Walaupun orang-orang seperti Goh Keng Swee dan Kwa Geok Choo ada kepentingan, cerita-cerita seperti keberanian Askar Melayu dan pengorbanannya pun boleh menjadi kebanggaan sumber untuk semua penduduk Singapura.
Nama-nama askar-askar yang meninggal di Bukit Chandu. Kami mesti selalu mengingat mereka!
